SÜLEYMAN ÖZDEK

Mesela Mir be İsmayıl Ağay

Zazaki – Ju rocê Mir sono hetê Quwatu. Ağawune Quwati re benu meyman. Qom u cirani, çê ju ağaê Quwate de bene kom. Wene, sımene, qese u movet kene. Qese cerenu yenu xırten ser. Ağaê vayire i çei vano:

– Mire mı!

– Vace Ağa!

– Khalikê ma zaf çer, zaf xırt biyo. Khalikê ma ke naca kuxenê, Şeynağu de locına khalikê sıma ra çhiki veciyene.

Mir ke Miro, gereke bınê na qeşi de nêmendene! Hama, a rocê pê vılê xu kıneno vındeno. Qe tawa nênu aqıl ke cüab bıdo. Mir, tepya çerexino yeno dewa xo.

Werte ra xêle waxt vereno ra sono. Hama hama ju serre ra dıma, ju fikr yeno aqılê Miri. Dewa inu de ju İsmayıl Ağa bi. Nu İsmayıl Ağa, zaf mordemê de kamıl bi. Hem qesê xo, tim cevê xo de xazır bi, hem ki sair bi! Mir wazenu ke reyna sero Quwatu, hama na raê, İsmayil Ağay ki tey bıcero!

Ju rocê ni fi krê xu, İsmayil Ağay re keno ra:

– İsmayıl Ağa, be ma pia şime ağaunê Quwati.

İsmayıl Ağa:

– Heya Miro, şime.

Peyniye de Mir be İsmayıl Ağay, sone ağaunê Quwati. Unca, çê i ağaye vıran de bene meyman. Der u cirani bene kom. Unca wene, simene. Pede pede, gıran gıran movet kene. Ağaê vayire çei, i qese xuyo vıren unca ano zon ver:

– Miro, Khalike ma zaf çer u xırt bio. Naca ke quxeno, lozına khalike sıma ra çhik veciyene!

Na raê, lewê Mir de İsmayıl Ağa esto. U qe bınê ni qesi de maneno:

– Ma ağae mı ağae mı, çıra “khalık” vana, “heru nêr” vace!

Ni qesê İsmayıl Ağai dıma, Mir, zere ra ju “uff f” onceno. İsmayıl Ağa pers keno:

– Sebi Miro!

Miri, peyniye de hefê xo gureto. Eşqıli eşqıli nia vano:

– İsmayıl Ağa, mı tu sebeta ni qesi arda ita.

Vengê, ağaune Quvatu heni bırino ke, qe ju, vera İsmayıl Ağay reyna fekê xu ranêkeno.

s.ozdek@icloud.com

Vielleicht gefällt dir auch